Analyse: waarom twee investeerders miljarden veil hebben voor easyJet

Amper enkele dagen nadat Castlelake een akkoord leek te hebben gebolwerkt om easyJet over te nemen, dient zich al een nieuwe kandidaat aan. De kapitaalkrachtigere investeringsreus Apollo Global Management heeft een hoger voorstel op tafel gelegd voor de Britse lagekostenmaatschappij. Het bestuur van easyJet laat verstaan dat het dat voorstel verkiest boven dat van Castlelake, op voorwaarde dat Apollo uiterlijk begin augustus met een formeel bod komt.

Apollo biedt 7,15 pond per aandeel, goed voor een waardering van ongeveer 5,7 miljard pond (6,7 miljard euro). Dat ligt boven de 6,90 pond per aandeel die Castlelake eerder bood. EasyJet liet daarop weten niet langer geneigd te zijn het voorstel van Castlelake aan te bevelen. Een definitieve overname is daarmee nog lang geen uitgemaakte zaak. Apollo krijgt tot 7 augustus de tijd om een bindend bod uit te brengen. Castlelake kan intussen nog reageren en zijn voorstel verhogen.

Dat easyJet vandaag tussen twee kandidaat-kopers kan kiezen, leek enkele weken geleden nog onwaarschijnlijk. Castlelake zag de voorbije maanden vier opeenvolgende voorstellen afgewezen. Volgens het bestuur hielden die onvoldoende rekening met de intrinsieke waarde en de groeivooruitzichten van de onderneming. De maatschappij noemde de timing bovendien opportunistisch, omdat de beurskoers tijdelijk onder druk stond door de spanningen in het Midden-Oosten en de stijgende brandstofprijzen.

Pas nadat Castlelake een vijfde voorstel neerlegde van 6,90 pond per aandeel, verklaarde het bestuur zich begin juli bereid dat bod aan de aandeelhouders aan te bevelen. Nauwelijks enkele dagen later verscheen Apollo echter op het toneel met een hoger voorstel.

Voor Castlelake dreigt daarmee maanden onderhandelen alsnog op niets uit te draaien. Voor de aandeelhouders pakt de biedstrijd voorlopig gunstig uit. Sinds de eerste overnamegeruchten is het aandeel easyJet fors opgeveerd.

Waarom easyJet zo gegeerd is

Dat twee Amerikaanse investeerders miljarden veil hebben voor easyJet, heeft weinig met de iconische oranje vliegtuigen te maken. De luchtvaartmaatschappij bezit een combinatie van activa die vandaag nauwelijks nog opnieuw kan worden opgebouwd: een uitgebreid Europees netwerk, een relatief jonge Airbus-vloot en vooral een resem start- en landingsrechten op enkele van de drukste luchthavens van Europa.

EasyJet is sterk vertegenwoordigd op luchthavens als Londen Gatwick, Genève, Milaan Malpensa, Amsterdam Schiphol en Parijs Charles de Gaulle. Op zulke luchthavens zijn nieuwe slots nauwelijks nog beschikbaar, waardoor bestaande start- en landingsrechten een aanzienlijke economische waarde vertegenwoordigen.

De maatschappij vliegt vandaag op meer dan 1200 routes tussen ruim 160 luchthavens in een kleine 40 landen. Eind maart bestond de vloot uit 356 Airbus-toestellen. Door oudere A319’s geleidelijk te vervangen door grotere en zuinigere A320neo’s en A321neo’s wil easyJet de capaciteit verder verhogen zonder evenredig meer vluchten in te leggen.

EasyJet vormt samen met Ryanair en Wizz Air de top drie van de Europese lagekostenluchtvaart. Waar Ryanair vooral inzet op secundaire luchthavens en een uitgesproken kostenmodel, bouwde easyJet zijn netwerk uit rond grote luchthavens dicht bij economische centra en toeristische bestemmingen. Die strategie maakt de kostenstructuur minder scherp, maar levert tegelijk een sterke marktpositie op in verschillende West-Europese landen.

Opnieuw winstgevend

Na de zware pandemiejaren heeft easyJet de weg naar winst opnieuw gevonden. In boekjaar 2025 realiseerde de groep een omzet van 10,1 miljard pond en een winst vóór belastingen van 658 miljoen pond. De luchtvaartmaatschappij vervoerde 93,4 miljoen passagiers, terwijl de bezettingsgraad opliep tot bijna 90 procent.

De winter blijft traditioneel verlieslatend voor Europese luchtvaartmaatschappijen en ook easyJet waarschuwde dit voorjaar dat de onrust in het Midden-Oosten de vraag tijdelijk afremde en de brandstofkosten opdreef. Toch zien analisten opnieuw een structureel winstgevende onderneming. Dat verklaart mee waarom private-equityspelers vandaag bereid zijn miljarden neer te tellen.

Apollo stelt dat easyJet buiten de beurs gemakkelijker kan investeren in vlootvernieuwing, digitalisering en verdere groei zonder voortdurend te worden afgerekend op kwartaalresultaten.

Vakantiedivisie als extra troef

Een belangrijk deel van de aantrekkelijkheid van easyJet zit intussen buiten de luchtvaart zelf. EasyJet Holidays, dat pakketvakanties verkoopt met vluchten van de eigen maatschappij, groeide de voorbije jaren uit tot een van de belangrijkste winstmotoren van de groep.

De touroperator bracht vorig jaar 3,1 miljoen toeristen op vakantie en realiseerde een winst vóór belastingen van 250 miljoen pond. Daarmee was de divisie goed voor meer dan een derde van de groepswinst. EasyJet wil dat resultaat tegen 2030 optrekken tot 450 miljoen pond.

Voor investeerders vormt die activiteit een belangrijke troef. Het bedrijf werkt met een kapitaallicht model, waarbij het samenwerkt met duizenden hotels zonder er eigenaar van te zijn. Daardoor kan de vakantiedivisie relatief snel groeien zonder zware bijkomende investeringen.

Complexe overname

Een Amerikaanse koper kan easyJet evenwel niet zomaar volledig naar zich toetrekken. Europese luchtvaartmaatschappijen moeten voor minstens de helft in handen en onder daadwerkelijke controle van Europese aandeelhouders blijven om hun Europese vliegvergunningen en verkeersrechten te behouden.

Zowel Castlelake als Apollo moet daarom een constructie uitwerken die aan die voorwaarden voldoet. Castlelake wilde daarvoor samenwerken met de Europese luchtvaartmanagers Peter Bellew en Mark Breen. Apollo zegt eveneens een structuur te zullen opzetten die de Europese status van easyJet vrijwaart.

Ook de familie van oprichter Stelios Haji-Ioannou, die nog altijd ruim 15 procent van de aandelen bezit, zal een belangrijke stem hebben wanneer de aandeelhouders zich uiteindelijk over een bod moeten uitspreken.

Wie uiteindelijk aan het langste eind trekt, is nog onzeker. Wel is duidelijk waarom easyJet op nauwelijks enkele weken tijd het toneel werd van een miljardenstrijd. Niet alleen de vloot of de winstgevendheid trekken investeerders aan, maar vooral de combinatie van schaarse luchthavenrechten, een sterk Europees netwerk en een snelgroeiende vakantiedivisie.