
Na de vrijdagvoormiddag rond Gen Z en cybersecurity, verbreedde het Belgian Travel Congress na de lunch de waaier aan onderwerpen. De sessies bewogen zich van extreme topsport over belangenbehartiging tot artificiële intelligentie, al bleven ze inhoudelijk rond dezelfde as draaien: leiderschap als hefboom voor toekomstbestendigheid.
Deel twee ingezet met het verhaal van de professionele zeiler Denis Van Weynbergh, die zijn traject richting de Vendée Globe uit de doeken deed. De solozeilrace, een non-stop omvaart rond de wereld zonder assistentie, diende daarbij als metafoor voor langetermijnprojecten onder druk. “Het is extreem moeilijk om te starten, maar nog moeilijker om te finishen”, klonk het.

Zijn verhaal draaide minder rond sport dan rond organisatie. Met een team van vrijwilligers en beperkte middelen werkte hij zeven jaar toe naar de kwalificatie. In die uitdagende context zijn waarden als vertrouwen, bescheidenheid en vakmanschap minimumvoorwaarden, luidde het.
Panelgesprek
Aansluitend brachten de Vlaamse en Waalse ondernemersorganisaties, Unizo en UCM, een meer institutioneel perspectief. Beide organisaties positioneren zich als schakel tussen ondernemers en beleid, met een dubbele rol als dienstverlener en belangenbehartiger – ook van de reissector.
Ze benadrukten het belang van structurele input vanuit sectoren zoals toerisme, want zonder concrete signalen van de werkvloer verliest lobbywerk aan slagkracht. Tegelijk kwamen een aantal actuele dossiers aan bod, van flexi-jobs en arbeidsmarktmaatregelen tot administratieve vereenvoudiging en Europese rapporteringsverplichtingen.
Ook de crisis in het Midden-Oosten werd te berde gebracht als externe factor die de sector opnieuw raakt en nog harder kan raken, afhankelijk van de duur en intensiteit van het conflict.
“Iedereen is een leider”
Afsluiten deed Pieter Weymans met een sessie rond artificiële intelligentie, waarin hij vooral de rol van leiders scherp stelde. AI wordt volgens hem nog te vaak ad hoc ingezet, zonder duidelijke strategie. “Het is jouw rol als leider om AI het beste van je hele team te begrijpen”, stelde Weymans.
Daarmee fileerde hij meteen een eerste valkuil: de verantwoordelijkheid doorschuiven naar IT of naar individuele medewerkers. Zijn waarschuwing was even concreet als eenvoudig: “AI moet je niet gebruiken om simpelweg de verkeerde dingen sneller te doen.” Je moet er daarentegen grondig over nadenken.

Tijdens deel twee werd de rode draad scherp gesteld: of het nu gaat om een zeilproject, beleidsvoering of technologie, succes wordt in eerste instantie geweten aan leiders die keuzes maken om bepaalde structuur op te zetten en de daaruit voortvloeiende werking nauwgezet opvolgt, en dat zonder zelfkritiek uit het oog te verliezen.
